Η στιγμή της ορκωμοσίας των μεταπτυχιακών φοιτητών δεν αποτελεί απλώς μια ακαδημαϊκή τελετή. Είναι η σφραγίδα μιας διαδρομής δύσκολης, συχνά μοναχικής, γεμάτης ξενύχτια, αμφιβολίες, κούραση και επιμονή. Είναι η επισφράγιση της επιστημονικής τους καταξίωσης και η δικαίωση ανθρώπων που παρά τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα για γνώση, εξέλιξη και όνειρα.

Όμως αυτή η στιγμή δεν ανήκει μόνο στους αποφοίτους. Ανήκει και στους γονείς! Σε εκείνους που τρέχουν μια ζωή έναν μαραθώνιο σιωπηλό, γεμάτο θυσίες που δεν φαίνονται και αγάπη που δεν ζητά ανταπόδοση. Μανάδες που στάθηκαν στην εκκίνηση, περπάτησαν κάθε μέτρο της διαδρομής και περίμεναν με κομμένη την ανάσα στον τερματισμό. Πατεράδες που έγιναν στήριγμα όταν όλα έμοιαζαν βαριά, χωρίς ποτέ να λυγίσουν.                                                                       

Και μέσα σε αυτόν τον αγώνα, η μάνα συχνά κρατάει τον ρυθμό! Η μάνα είναι το χρυσάφι όλου του κόσμου! Σήμερα όλες οι μανάδες λέγονται Χρυσούλες. Γιατί όλες κρατούν στα χέρια τους το πιο πολύτιμο χρυσό μετάλλιο, το πτυχίο και τα όνειρα των παιδιών τους. Ένα μετάλλιο φτιαγμένο από χρόνια αγωνίας, προσευχής, υπομονής και αμέτρητης πίστης. Από βλέμματα γεμάτα ανησυχία, αλλά και ελπίδα. Από αγκαλιές που σήκωσαν βάρη και λόγια που έδιναν δύναμη όταν όλα έμοιαζαν να καταρρέουν.

Στον στίβο της ζωής, οι πραγματικές νίκες δεν μετριούνται σε χρόνους και επιδόσεις. Μετριούνται σε ανθρώπους που μεγάλωσαν με αξίες, ήθος και δύναμη ψυχής. Και αυτές οι νίκες, αυτές οι κατακτήσεις, είναι βαθιά ανθρώπινες. Είναι αληθινές. Είναι χρυσές. Μπράβο στην κάθε Χρυσούλα! Μπράβο σε κάθε γονιό!

Γεώργιος Μουζόπουλος

Ορθοπαιδικός Χειρουργός ΓΝ Λακωνίας – ΝΜ Σπάρτης

Διδάσκων Τμήματος Οργάνωσης & Διαχείρισης Αθλητισμού