Η ενέργεια ήταν κάποτε κοινωνικό αγαθό! Σήμερα, για πολλούς πολίτες, έχει μετατραπεί σε πανάκριβο εμπόρευμα και σε μηχανισμό οικονομικής πίεσης. Οι λογαριασμοί του ρεύματος δεν αντικατοπτρίζουν μόνο το κόστος παραγωγής, αλλά ένα ολόκληρο σύστημα που, σύμφωνα με τους επικριτές του, εξυπηρετεί τα συμφέροντα λίγων ισχυρών παικτών της αγοράς.

Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ διαφημίστηκε ως η αρχή μιας νέας εποχής ανταγωνισμού και φθηνότερης ενέργειας( θυμόμαστε και γελάμε με τις δηλώσεις τότε, του απερίγραπτου υπουργού Χατζηδάκη). Το αποτέλεσμα, όμως, όπως το βιώνουν χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις, είναι η εκτόξευση του κόστους ζωής γιατί συνειδητά ένας στρατηγικός τομέας πέρασε από τον δημόσιο έλεγχο στην επιρροή ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων!

Την ίδια ώρα, το Χρηματιστήριο Ενέργειας λειτουργεί, κατά την κριτική που του ασκείται, ως ένας μηχανισμός που επιτρέπει στις διεθνείς αναταράξεις και στις κερδοσκοπικές πιέσεις να μεταφέρονται αυτούσιες στον καταναλωτή! Όσο οι πολίτες καλούνται να κάνουν οικονομία ακόμη και στα στοιχειώδη, τα υπερκέρδη των ενεργειακών κολοσσών προκαλούν εύλογη κοινωνική αγανάκτηση!

Και το κρίσιμο ερώτημα που παραμένει είναι γιατί οι ενεργειακές κοινότητες δεν «περπατάνε» και δεν στηρίζονται! Γιατί το επιτελικό κράτος, τρομάρα μας, δεν στηρίζει φωτοβολταικά συστήματα στους εξώστες και στις ταράτσες των κατοικιών, όπως γίνεται σε όλη σχεδόν την Ευρώπη. Μόνον στη Γερμανία λειτουργούν 4 εκατομμύρια τέτοια συστήματα!

Αλλά στην Ελλάδα της υποκρισίας υπάρχει ένας βολικός αντίλογος. Δεν επαρκεί λέει το δίκτυο! Είναι κορεσμένο! Ενα παραμύθι για σανοφάγους! Τότε γιατί επαρκεί για τις χιλιάδες ανεμογεννήτριες που ξεφυτρώνουν κάθε τόσο στα βουνά μας;

H ουσία προφανώς βρίσκεται αλλού ! Στα συμφέροντα της ενεργειακής μαφίας! Δηλαδή στους μεγάλους παρόχους ενέργειας γιατί κάθε μικρό οικιακό φωτοβολταικό κόβει κομμάτι πίτας από αυτούς! Από την ΔΕΔΔΗΕ , που κάθε φορά λειτουργεί ως θεσμικό ανάχωμα και δεν ανοίγει το παιχνίδι γιατί προφανώς θα χάσουν τα μεγάλα συμφέροντα που τα υποστηρίζει σθεναρά. Να η ιδιωτικοποίηση τι επέφερε! Και τέλος υπάρχει και η άλλη τάξη των νεόπλουτων μεγαλοεργολάβων της ενέργειας που υποστηρίζουν με θέρμη τα κεκτημένα ! Η λεγόμενη πράσινη ενέργεια χάνεται σε αυτό το διαβολικό κύκλωμα. Δεν χωράει άλλος κανείς. Πόσο μάλλον ο οικιακός παραγωγός !

Και το Κράτος μας που βρίσκεται ; Επόμενη αλλά κρίσιμη ερώτηση ! Απάντηση : Απλός θεατής και «τροχονόμος» που δεν θέλει να βλάψει τα ενεργειακά καρτέλ! Συνειδητά και με τη βούλα !!!

Όταν η πρόσβαση στο ηλεκτρικό ρεύμα εξαρτάται από τους κανόνες μιας αγοράς που ευνοεί τα ολιγοπώλια, όταν το κράτος μοιάζει περισσότερο με παρατηρητή παρά με εγγυητή του δημόσιου συμφέροντος και όταν η ενεργειακή φτώχεια επεκτείνεται, τότε μιλάμε για ενεργειακό φασισμό! Είναι η ωμή πραγματικότητα όπου οι πολλοί πληρώνουν και οι λίγοι κερδίζουν!

Γιατί η ενέργεια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης. Και μια κοινωνία που αφήνει το φως, τη θέρμανση και την επιβίωση να γίνονται αντικείμενο χρηματιστηριακού τζόγου, κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο τον δημόσιο έλεγχο των υποδομών της, αλλά και την ίδια την κοινωνική της συνοχή!!!ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ