Γράφει ο Λάμπρος Λαμπρόπουλος

Υπήρχε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ανήκε στον λαό.

Στις εργατικές γειτονιές της Αγγλίας, στις αλάνες της Λατινικής Αμερικής, στις πλατείες της Ευρώπης και στις φτωχογειτονιές της Αφρικής, μια μπάλα ήταν αρκετή για να γεννήσει όνειρα.

Το ποδόσφαιρο δεν ήταν προνόμιο των λίγων. Ήταν η γλώσσα των πολλών.

Σήμερα, όμως, η εικόνα μοιάζει διαφορετική.

Όταν πακέτα εισιτηρίων για το Παγκόσμιο Κύπελλο φτάνουν τις 11.000 δολάρια, ακόμη κι αν πρόκειται για VIP θέσεις, όταν τα εισιτήρια για έναν αγώνα φθάνουν τις 3.000 € ,το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές... το ποδόσφαιρο μετατρέπεται σταδιακά σε προϊόν πολυτελείας.

Και όταν προστεθούν το κόστος των αεροπορικών εισιτηρίων, της διαμονής, των μετακινήσεων και της διατροφής, η παρουσία σε μια κορυφαία διοργάνωση γίνεται όνειρο σχεδόν απρόσιτο για τον μέσο φίλαθλο.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η FIFA, οι χορηγοί και οι διοργανωτές έχουν το δικαίωμα να αναζητούν έσοδα.€

Το ποδόσφαιρο είναι πλέον μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων.

Όμως υπάρχει ένα όριο.

Όταν το οικονομικό κέρδος υπερισχύει της κοινωνικής αποστολής του αθλήματος, τότε χάνεται η ουσία.

Οι εξέδρες δεν πρέπει να γεμίζουν μόνο από επιχειρηματίες, εταιρικούς πελάτες και όσους μπορούν να πληρώσουν υπέρογκα ποσά.

Η πραγματική δύναμη του ποδοσφαίρου ήταν πάντα ο απλός φίλαθλος: ο άνθρωπος που έκανε οικονομίες για να δει έναν αγώνα, που τραγουδούσε ενενήντα λεπτά, που μετέτρεπε το γήπεδο σε γιορτή.

Χωρίς αυτόν, το ποδόσφαιρο χάνει την ψυχή του.

Η εμπορευματοποίηση δεν είναι καινούργιο φαινόμενο.

Τα τηλεοπτικά συμβόλαια, οι χορηγίες, οι μεταγραφές εκατοντάδων εκατομμυρίων και η παγκόσμια αγορά έχουν αλλάξει το άθλημα εδώ και χρόνια.

Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ακόμη χώρος για τον απλό άνθρωπο ή αν το γήπεδο μετατρέπεται σιγά-σιγά σε χώρο αποκλειστικά για όσους διαθέτουν μεγάλη οικονομική επιφάνεια.

Το ποδόσφαιρο παραμένει το πιο αγαπημένο άθλημα στον κόσμο, αλλά κινδυνεύει να απομακρυνθεί από εκείνους που το έκαναν παγκόσμιο φαινόμενο.

Αν οι διοργανώσεις συνεχίσουν να γίνονται ολοένα πιο ακριβές, οι φίλαθλοι δεν θα πάψουν να αγαπούν το ποδόσφαιρο.

Θα πάψουν, όμως, να μπορούν να το ζουν από κοντά.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν δημιουργήθηκε για να αποτελεί προνόμιο των λίγων.

Δημιουργήθηκε για να ενώνει λαούς, πολιτισμούς και ανθρώπους.

Αν η οικονομική δυνατότητα γίνει το βασικό εισιτήριο για τη συμμετοχή στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική γιορτή του πλανήτη, τότε ίσως δεν χάνει μόνο ο φίλαθλος.

Χάνει το ίδιο το ποδόσφαιρο.