Αρχές Αυγούστου του 480 π.Χ.
Η είδηση ότι ο Ξέρξης κατευθύνεται προς την Ελλάδα, φτάνει στη Σπάρτη.
Ενώ η πόλη βρίσκεται στις Καρνείες, την ιερή γιορτή του Απόλλωνα και ενώ ο Ξέρξης στέλνει κήρυκες στον Λεωνίδα ζητώντας την παράδοση των όπλων, εκείνος δίνει την ιστορική απάντηση: "Μολών Λαβέ" (Έλα να τα πάρεις), επιλέγοντας 300 Σπαρτιάτες οπλίτες που είχαν ήδη αποκτήσει παιδιά, κινώντας θυσιαστικά για τις Θερμοπύλες.
Ανάμεσα στις μεγάλες μορφές της Σπαρτιατικής στρατιωτικής παράδοσης, ξεχωρίζουν και οι Σκιρίτες, κάτοικοι της ορεινής Σκιρίτιδας που είχαν ιδιαίτερο ρόλο στη στρατιωτική οργάνωση της Σπάρτης, φημισμένοι για την πολεμική τους ικανότητα.
Η περίφημη Σπαρτιατική φράση: " ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς" (ή με αυτήν ή πάνω σε αυτήν), εννοώντας την επιστροφή από τον πόλεμο ή με την ασπίδα στο χέρι ή νεκρός πάνω της, αντηχεί μέσα από τις φωνές των γυναικών.
Φτάνοντας οι Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες Πέρσης αξιωματικός, ειρωνικά σχολιάζει πως τα περσικά βέλη είναι τόσα πολλά, ώστε να κρύψουν τον ήλιο.
Ο Λακαιδεμόνιος Διηνέκης απαντά:
"Τότε ἐν σκιᾷ ἐσόμεθα"(Τότε θα πολεμήσουμε στη σκιά).
Έπειτα από τρεις ημέρες σκληρών μαχών και αφού ο Εφιάλτης αποκαλύπτει στους Πέρσες το ορεινό μονοπάτι που οδηγεί πίσω από τις ελληνικές θέσεις, ο Λεωνίδας γνωρίζει πλέον την κατάληξη…
Ενώ οι περισσότεροι αποχωρούν, παραμένει με τους πιστούς του φρουρούς - τους 300 Σπαρτιάτες και μαζί τους 700 Θεσπιείς και 400 Θηβαίους, που περνούν στην Ιστορία..
Η Σπάρτη χάνει τον Βασιλιά της και το "Ὦ ξεῖν’, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα,
τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι"(Ξένε, πήγαινε να πεις στους Λακεδαιμονίους ότι εδώ κείμεθα, υπακούοντας στα προστάγματά τους), γίνεται σύμβολο ανδρείας, αυταπάρνησης, ανάχωμα στην προστασία του δυτικού πολιτισμού και συνάμα, ουσιώδες στη σημερινή κοινωνική και πολιτική ζωή και αν μη τι άλλο, αξιοπρεπές μήνυμα:
Ενώ γνωρίζεις ότι χάνεις, παρ’ όλα αυτά, δεν φεύγεις!
Περισσότερα από 2.500 χρόνια μετά, όπου ο σύγχρονος Πατριωτισμός είναι ο Πολιτισμός, η Σπάρτη - τουλάχιστον, χρειάζεται να τον τιμήσει και να τον αναδείξει!
Σήμερα, μπορεί να μην καλούμαστε να αμυνθούμε σε Θερμοπύλες, ωστόσο, καλούμαστε να επιτεθούμε στη συντηρητικότητα, τη στασιμότητα και την αδράνεια που ήδη τα εχθρικά τους βέλη στοχεύουν τον τόπο.
Οφείλουμε, από κοινού να συνταχθούμε σε πανστρατιά τολμηρών ενεργειών και κινήσεων και με αυτοπεποίθηση να πάμε, επιτέλους, εκεί που μας αξίζει!
- Όπλα μας, η γνώση και η επίγνωση του ρόλου μας, ο αυστηρός σχεδιασμός, το όραμα και ο στόχος.
- Αμυντικά εργαλεία, το μέτρο σε αλόγιστες σπατάλες, γραφικότητες, μεγαλοστομίες, εφήμερες φιλοφρονήσεις, πάσης φύσεως επάρσεις και λιτότητα στις φωτογραφήσεις.
Ούτε η Σπάρτη αντέχει άλλο να περιμένει, ούτε και εμείς να περιμένουμε κάποιους άλλους να κάνουν αυτό που πρέπει για εμάς.
Χωρίς άλλες μεμψιμοιρίες και διαπιστώσεις και όπως ο Λεωνίδας ετοιμόλογα απάντησε:"Ού γάρ πάρεισιν οι μέλλοντες μάχεσθαι;"(Δεν είναι εδώ όσοι πρόκειται να πολεμήσουν;), εννοώντας πως όσοι πραγματικά είναι αφοσιωμένοι βρίσκονται παρόντες, η μάχη είναι μπροστά μας!
Ας αναλογιστούμε λοιπόν τις διαχρονικές θυσίες όσων θυσιάστηκαν για τη Σπάρτη και για εμάς, ώστε να μην “θυσιαστεί” η Σπάρτη - από Εμάς!
Χρόνια πολλά - Ελπιδοφόρο Δεκαπενταύγουστο σε όλους!
Γιώργος Κουρεμπής
Δημοτικός Σύμβουλος Σπάρτης