Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον μεγάλο δημοσιογράφο Γιώργο Δελαστίκ που αφιερώθηκε στη σωστή ενημέρωση της κοινωνίας, αρθρογραφώντας επί δεκαετίες «με θάρρος και παρρησία» και αφήνοντας μνημειώδες έργο σε χιλιάδες κείμενα και σε έξι βιβλία

Οσοι πιστεύουμε βαθιά στον ρόλο του Τύπου και είχαμε την τύχη να συναντηθούμε με το έργο του αλλά και με τον ίδιο τον Γιώργο Δελαστίκ («έφυγε» στις 15/10/2020), όχι μόνο τον θυμόμαστε και μας λείπει αφάνταστα καθημερινά, αλλά αποτελεί για πολλούς σημαντικό πρόσωπο αναφοράς και μέτρο σύγκρισης όσον αφορά τη δημοσιογραφία και την ενημέρωση (και όχι μόνο).

Σήμερα μάλιστα που τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά και στον τομέα αυτό, μαζί με τόσα άλλα, η απουσία του είναι έντονα αισθητή και επώδυνη.

Ο Γιώργος Δελαστίκ υπήρξε σπουδαίος και γενναίος δημοσιογράφος της γενιάς του, που αφοσιώθηκε ολόψυχα και «θυσιάστηκε» κατά κάποιον τρόπο για τη σωστή ενημέρωση της κοινωνίας, καταπιανόμενος με όλα σχεδόν τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, δημόσιου και εθνικού συμφέροντος και ιδιαίτερα τα πιο δύσκολα και «επικίνδυνα».

Με θάρρος και παρρησία αρθρογραφούσε και μιλούσε δημόσια επί δεκαετίες κι έγραψε βιβλία ενάντια στα εγκλήματα κατά κοινωνιών, κρατών και της ανθρωπότητας, που διέπρατταν μεγάλες δυνάμεις και καθεστώτα των καιρών του. Υπήρξε ένας φωτισμένος άνθρωπος που ενέπνευσε πολλούς συνεργάτες και μαθητές του να συνεχίσουν να αγωνίζονται για την αλήθεια και το δίκαιο.

Η δημοσιογραφία δεν είναι μόνο ένα επάγγελμα που όταν ασκείται σωστά είναι πολύ όμορφο, αλλά ταυτόχρονα συνιστά κι ένα θεμελιώδες και σημαντικό λειτούργημα για κάθε κοινωνία και δημοκρατία.

Σε όλες τις εποχές οι δημοσιογράφοι, πολλές φορές σε ακραία αντίξοες συνθήκες και με κίνδυνο ακόμη και της ζωής τους, καταγράφουν την πραγματικότητα που βιώνουν οι άνθρωποι εν μέσω των πολέμων, των ανθρωπιστικών κρίσεων και των κοινωνικών μαστίγων. Είναι σοκαριστικό και συγκλονιστικό ότι τα τελευταία χρόνια δολοφονείται, μαζί με την αλήθεια, απίστευτος αριθμός εκατοντάδων δημοσιογράφων σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στη μαρτυρική Λωρίδα της Γάζας. Ο Γιώργος Δελαστίκ είχε στρέψει από νωρίς την προσοχή του και το σταθερό ενδιαφέρον του στο παλαιστινιακό ζήτημα, προβάλλοντας πάντα τη σθεναρή υποστήριξή του στην αλήθεια και στο δίκαιο από την πλευρά των Παλαιστινίων. Στους πολέμους, επίσης, της νέας τάξης του ΝΑΤΟ και και της Ε.Ε. Στην επέλαση του 4ου Ράιχ στην Ευρώπη με όπλο το ευρώ και στην αποκάλυψη των μνημονιακών επιδιώξεων στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπέρ των ιδιωτικών τραπεζών, του κεφαλαίου συνολικά και εις βάρος των κοινωνιών.

Ο Γιώργος Δελαστίκ έχει αφήσει μνημειώδες συγγραφικό και δημοσιογραφικό έργο σε χιλιάδες κείμενά του σε διάφορα έντυπα και σε έξι βιβλία του (και σε άλλα ως συνεργάτης). Πίστευε πάντα πως η ενημέρωση είναι ζωτική για τον κόσμο της εργασίας και πως η αλήθεια είναι επαναστατική. Διαπνεόταν από το πνεύμα της αντίστασης, από ιδανικά και οράματα τα οποία, παρότι δεν εφαρμόστηκαν στην πράξη, έχουν ανεκτίμητη αξία και διαχρονική ισχύ.

Μέχρι το 2017 που ο Γιώργος Δελαστίκ σταμάτησε να αρθρογραφεί, δεν χρησιμοποιούσε το ίντερνετ για να ενημερώνεται για διεθνή αλλά και εθνικά θέματα και φυσικά ούτε την τεχνητή νοημοσύνη. Βασιζόταν στις μεγάλες και έγκυρες ξένες εφημερίδες και περιοδικά (γνώριζε 14 γλώσσες!) για τη δική του ενημέρωση, σε ρεπορτάζ και στη διασταύρωση στοιχείων και πληροφοριών και κατόπιν έδινε στο κοινό δικά του κείμενα βαθιάς ανάλυσης και υψηλού επιπέδου, με σφραγίδα εγκυρότητας και αξιοπιστίας που κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει, τα οποία έχουν γράψει ιστορία κι έχουν αφήσει εποχή. Χρησιμοποιούσε τα μάτια του και τα αυτιά του, την ευαισθησία του, το χάρισμα, την καρδιά και το μυαλό του για να επικοινωνεί με τους αναγνώστες με σεβασμό, συνέπεια και αφοσίωση.

Υπηρετούσε τη δημοσιογραφία που μεσολαβεί μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας υπέρ των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της δεύτερης. Πίστευε και το έκανε πράξη πως «η δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις αυτό που κάποιος άλλος δεν θέλει να δημοσιευτεί, όλα τα άλλα είναι δημόσιες σχέσεις». Θεωρούσε πως «καθήκον των δημοσιογράφων είναι να κάνουν ορατή την αλήθεια», όπως είπε και η 31χρονη Γερμανίδα φωτορεπόρτερ Γιοχάνα Μαρία Φριτς, που βραβεύτηκε πριν από περίπου ενάμιση χρόνο για το έργο της στο Σουδάν.

Το παράδειγμα του Γιώργου Δελαστίκ είναι η απάντηση στη σημερινή ψηφιακή διασπορά ψεμάτων και προπαγάνδας. Που βλέπουμε όπου συμβαίνουν φρικτά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας να δολοφονούνται οι δημοσιογράφοι ως αυτόπτες μάρτυρες της αλήθειας.

Πριν από λίγο καιρό η 33χρονη φωτοειδησεογράφος Μαριάμ Αμπού Ντάγκα δολοφονήθηκε από τους Ισραηλινούς, την ώρα που έκανε τη δουλειά της, αφήνοντας πίσω, και αυτή, εκτός από την αιματοβαμμένη φωτογραφική της μηχανή, μια ανεπανάληπτη ιστορία γενναιότητας, σθένους και πείσματος για μετάδοση της αλήθειας (από την «Εφ.Συν.»). Σίγουρα «μαθήτρια» του Γιώργου Δελαστίκ.

Θυμόμαστε τον Γιώργο Δελαστίκ που σε πολλές δύσκολες ιστορικές στιγμές έδωσε φωνή στη σιωπή μας και τόνωσε την εθνική μας αυτοπεποίθηση. Πώς να ήξερε ότι έχει αφήσει ως παρακαταθήκη την αρετή, τη γενναιότητα, την αγάπη για τη δημοσιογραφία και την έρευνα, για τον διαρκή αγώνα για ανθρωπιά και αξιοπρέπεια. Η στάμπα του σπουδαίου αυτού δημοσιογράφου, συγγραφέα και ανθρώπου, που υπηρέτησε τη στιβαρή, ποιοτική και ανεξάρτητη ενημέρωση, θα διακρίνεται πάντα.

Υποκλινόμαστε στη μνήμη του Γιώργου Δελαστίκ και ταυτόχρονα στη μνήμη όλων των δημοσιογράφων που έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης και στράτευσης, με το παράδειγμα των αγώνων τους μιας ολόκληρης ζωής -ακόμα και με την αυτοθυσία τους- που έχουν αφήσει πίσω. Σεβασμός, θαυμασμός κι ευγνωμοσύνη είναι τα ελάχιστα που τους οφείλουμε για πάντα.

Πηγή Η ΕΦΗΜΕΡΊΔΑ των Συντακτών