Π ρ ό ς

Τόν ῾Ιερό κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεώς μας

          Εὐλαβέστατοι Κληρικοί καί Χριστιανοί  μου ᾿Αγαπητοί,  

Χριστός Ἀνέστη!

  Μέ καρδιά πού σκιρτᾶ ἀπό ἀνεκλάλητη χαρά, μέ νοῦ πού ἀγάλλεται ἀπό ἀδιάκοπη εὐφροσύνη, μέ ψυχή πλημμυρισμένη ἀπό κατάνυξη ἑορτάζουμε, γιά μία ἀκόμη φορά, τό δικό μας Πάσχα, τό Πάσχα τῆς Ἐκκλησίας, ψάλλοντας τόν ἀναστάσιμο ἐπινίκιο ὕμνο. Καί εἶναι λογική αὐτή ἡ συναισθηματική ἔξαρση, ἀφοῦ τό κορυφαῖο καί μοναδικό στό σύμπαν  γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό κέντρο καί τό θεμέλιο τῆς πίστης μας.

 Ἄς θυμηθοῦμε  ὅτι ὁ ἄνθρωπος μετά τήν ἐκδίωξή του ἀπό τόν Παράδεισο μέ προσωπική του ἐπιλογή καί ὑπαιτιότητα, ζοῦσε φυλακισμένος στά ὅρια τοῦ κτιστοῦ καί τῆς πτώσεως, χωρίς ἐλπίδα ὑπέρβασης αὐτῶν τῶν ὁρίων. Γι΄αὐτό κραύγαζε πρός τόν Θεό: «Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τήν ψυχήν μου», Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με». Ἔσχατα ἀξεπέραστα ὅρια γιά τόν ἄνθρωπο πρίν ἀπό τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἡ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος. Μεταξύ τῶν δύο αὐτῶν ὑπάρχει σχέση αἰτίου καί αἰτιατοῦ. Ἡ ἁμαρτία γεννᾶ, προκαλεῖ τόν θάνατο.   

Ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας, ὅμως, μέ τήν πρόσληψη τῆς ἀνθρώπινης φύσεως καί τήν ἕνωσή της μέ τή θεία «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀχωρίστως καί ἀδιαιρέτως» καί μέ τήν ἐκ τῶν νεκρῶν αὐτεξούσια ἔγερσή Του ἀποτέλεσε τή γέφυρα γιά νά περάσουμε ἐμεῖς ὁ λαός Του ἀπό τή φθορά στήν ἀφθαρσία, ἀπό τό πεπερασμένο στό ἄπειρο, ἀπό τή θνητότητα στήν ἀθανασία, ἀπό τήν ἀγνωσία στή θεογνωσία, ἀπό τό κτιστό στό ἄκτιστο. Ἡ ἀνάστασή Του σηματοδοτεῖ τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας, τήν ἐκμηδένιση τοῦ θανάτου καί τή συντριβή τοῦ διαβόλου «τοῦ τό κράτος ἔχοντος τοῦ θανάτου».

 Γι΄αὐτό διακηρύσσουμε μέ βεβαιότητα ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ἀλήθεια καί τό Φῶς τοῦ κόσμου. Διότι μᾶς γλιτώνει ἀπό τήν ἀποκτήνωση.  Διότι μᾶς δίνει τή δύναμη νά παρέχουμε καί νά ζητᾶμε συγγνώμη. Διότι μᾶς δείχνει τόν δρόμο τῆς ἀποδέσμευσης ἀπό τήν ἁμαρτία, ὥστε νά ξαναγίνουμε εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, μέ τή συνειδητή συμμετοχή μας στή μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας καί  μέ τόν συνεπῆ καθημερινό ἀγῶνα γιά τόν ἁγιασμό μας.

             Ἀδελφοί μου,

   Ὁ σύγχρονος ἀποπροσανατολισμένος κόσμος πολεμᾶ τόν θάνατο μέ  φωτιά καί θάνατο. Ζητᾶ τή ζωή στή βελτίωση τῶν ὑλικῶν συνθηκῶν, στήν τεχνολογική πρόοδο, στήν αὔξηση τοῦ «κατά κεφαλήν» εἰσοδήματος, στό συμφέρον, στά αἱματοβαμμένα ὅπλα. Ἡ Ἐκκλησία μιλᾶ γιά τόν Ἀναστημένο Κύριό μας καί τόν ζεῖ στά πρόσωπα τῶν Ἁγίων της, τῶν συνανθρώπων μας ἐκείνων πού ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ θάνατος νικιέται μόνο μέσα ἀπό τή σχέση μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό. Καί προτείνει σέ ὅλους μας νά βιώσουμε αὐτή τή σχέση ἀκολουθώντας πορεία πνευματική. Νά ἀγαπήσουμε γιά νά ἀγαπηθοῦμε. Νά συγχωρέσουμε γιά νά συγχωρεθοῦμε. Νά ἐλευθερωθοῦμε ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά δώσουμε χαρά.  Νά εἰρηνεύσουμε  μέσα μας γιά νά εἰρηνεύσουμε τόν κόσμο. Νά φωτιστοῦμε γιά νά φωτίσουμε.

  Ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς λέγει ὅτι μέσα σέ τέσσερις μόνο λέξεις συνοψίζονται καί τά τέσσερα Εὐαγγέλια τοῦ Χριστοῦ: Χριστός Ἀνέστη, Ἀληθῶς Ἀνέστη.  Ἄς ἀναφωνήσουμε αὐτό τό μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο μήνυμα τῆς ὄντως ἐλπίδας «Χριστός Ἀνέστη» ὡς τήν ἀρχή τῆς προσωπικῆς μας ἀναστάσεως. Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα!

   ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2026

Θερμός εὐχέτης σας πρός τόν ᾿Αναστάντα Κύριο

   Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ