Ως Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό, είναι αδύνατον να παραμείνουμε αμέτοχοι μπροστά στην ανοίκεια επίθεση που δέχτηκε από τον Δήμαρχο Άργους-Μυκηνών η μητέρα του 20χρονου Θοδωρή, ενός παιδιού στο Φάσμα του Αυτισμού που έχασε τόσο άδικα τη ζωή του.

Αντί ο Δήμαρχος να επιδείξει την ελάχιστη συμπόνια που κάθε άνθρωπος με ενσυναίσθηση νιώθει απέναντι σε μια χαροκαμένη μάνα, επέλεξε να την κατηγορήσει επειδή άφηνε το αυτιστικό παιδί της να κυκλοφορεί ελεύθερο στους δρόμους της πόλης.

Την ίδια στιγμή, δεν εξέφρασε ούτε μια αναφορά, ούτε την παραμικρή αμφιβολία για τις μοιραίες ενέργειες των αστυνομικών, οι οποίες καταδικάστηκαν τόσο από εκπροσώπους της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. όσο και από την πολιτική ηγεσία.

Ο ρόλος ενός Δημάρχου είναι να εκπροσωπεί και να μεριμνά για το σύνολο των πολιτών, και όχι επιλεκτικά για ορισμένους. Οφείλει να στρέφει το ενδιαφέρον του πρωτίστως στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι τα ΑμεΑ και οι οικογένειές τους.

Έχει αναλογιστεί, άραγε, ο κύριος Δήμαρχος τι αγώνα δίνουν αυτοί οι γονείς στην ελληνική περιφέρεια για να κρατήσουν όρθια τα παιδιά τους, στερούμενοι βασικών υποστηρικτικών δομών; Αποτελεί, τελικά, προτεραιότητα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση η δημιουργία ενός οργανωμένου δικτύου υποστήριξης για τα Άτομα στο Φάσμα του Αυτισμού, σε μια εποχή που τα περιστατικά παρουσιάζουν καταγεγραμμένη αύξηση;

Οι γονείς των ατόμων με αυτισμό είναι αφανείς ήρωες. Έχουν επωμιστεί εξολοκλήρου την ευθύνη και το βάρος των καθημερινών προκλήσεων, αναπληρώνοντας την κρατική αδιαφορία και ολιγωρία. Δεν μπορούν, όμως, να μετατραπούν σε δεσμοφύλακες, ούτε να καταδικάζονται μαζί με τα παιδιά τους στην απομόνωση και το περιθώριο.

Ο Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών οφείλει να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για τις άστοχες και βαθιά προσβλητικές δηλώσεις του, οι οποίες θίγουν την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου με αναπηρία.

Η Πρόεδρος του Συλλόγου «Φάσμα Ζωής»

Μαργαρίτα Σπυριδάκου