Μετά τα κομματικά «φροντιστήρια», τις επιμορφώσεις στελεχών, τις αλλεπάλληλες επισκέψεις υπουργών, την κινητοποίηση της περιβόητης «Ομάδας Αλήθειας» και το πρωτοφανές κύμα κυβερνητικών περιοδειών στην Πελοπόννησο, όλοι περίμεναν ότι η εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας στη Μεσσηνία θα αποτελούσε μια κομματική εκδήλωση συσπείρωσης και ενίσχυσης του προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη ακούστηκε ελάχιστα. Αντίθετα, οι υπουργοί και τα κορυφαία κομματικά στελέχη επιδόθηκαν σε ένα διαγωνισμό εγκωμίων και πολιτικών φιλοφρονήσεων προς τον Αντώνη Σαμαρά. Ξαφνικά… όλοι θυμήθηκαν τη διαδρομή του, τη συμβολή του και το κοινό τους όραμα.

Οι ίδιοι που σήμερα ανταγωνίζονται ποιος θα πει τον καλύτερο λόγο για τον Αντώνη Σαμαρά, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραφε τον πρώην Πρωθυπουργό δεν ψέλλισαν ούτε μία λέξη στήριξης. Τότε επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Σήμερα περισσεύουν τα γλυκόλογα και τα πολιτικά χάδια.

Όταν όμως σε μια κομματική εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας πρωταγωνιστής δεν είναι ούτε το κυβερνητικό έργο ούτε ο πρόεδρός της, αλλά ο Αντώνης Σαμαράς που σήμερα ασκεί τη σφοδρότερη δημόσια κριτική στην Κυβέρνηση, τότε το πολιτικό αδιέξοδο είναι πλέον εμφανές.

Δεν είναι τυχαίο ότι προηγήθηκαν κομματικά σεμινάρια, αλλεπάλληλες επισκέψεις υπουργών, απουσιολόγια και μια πρωτοφανής κινητοποίηση του κομματικού μηχανισμού.

Ούτε είναι τυχαίο ότι ακόμη και μέσα σε αυτό το κλίμα καταγράφηκαν ηχηρές απουσίες στελεχών που προτίμησαν να κρατήσουν αποστάσεις.

Είναι πλέον εμφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει να παραδώσει την πολιτική λειτουργία της Κυβέρνησης και του κόμματος σε επικοινωνιακούς μηχανισμούς και κέντρα επιρροής, αντί να υπερασπιστεί τη θεσμική λειτουργία της Δημοκρατίας.

Οι πολιτικές πρακτικές που συνδέονται με την «Ομάδα Αλήθειας» εκφράζουν μια αντίληψη πολιτικής αντιπαράθεσης που βασίζεται στην παραπληροφόρηση, την δολοφονία χαρακτήρων, την συκοφαντική στοχοποίηση και την προπαγάνδα.

Τέτοιες λογικές δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την πολιτική ούτε τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Η Δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί με παράκεντρα εξουσίας. Δεν μπορεί να ανεχθεί μηχανισμούς που επιχειρούν να επηρεάζουν τον δημόσιο διάλογο έξω από κάθε θεσμικό πλαίσιο.

Οι θεσμοί δεν παραδίδονται σε επικοινωνιακούς μηχανισμούς και το παρακράτος της προπαγάνδας δεν μπορεί να αποτελέσει εργαλείο άσκησης πολιτικής στη Δημοκρατία.

Όλα όσα συμβαίνουν αυτή την περίοδο στην Πελοπόννησο και την Χώρα μας ξεπερνούν κατά πολύ το γνωστό ρεύμα «θέατρο του παραλόγου» του Ευγένιου Ιονέσκο.

Το θέατρο του παραλόγου πρέπει όμως να τελειώσει!

Η ώρα της πολιτικής ευθύνης έχει φτάσει! Η ανατροπή του «καθεστώτος» Μητσοτάκη είναι πλέον ευθύνη κάθε πολίτη!