Σαν σήμερα, 17 Ιανουαρίου 1848, πέρασε στην Αθανασία ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης.

Γεννημένος το 1765 στη γη της περήφανης και αδούλωτης Μάνης, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, ο τελευταίος μπέης της, υπήρξε από τους πρωτεργάτες της Ελληνικής Επανάστασης και από τους θεμελιωτές της εθνικής μας παλιγγενεσίας. Η ζωή του ολόκληρη ταυτίστηκε με την προσφορά προς την Πατρίδα, την ελευθερία και την τιμή του Γένους.

Μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, δεν περιορίστηκε σε λόγια και υποσχέσεις. Με προσωπικό του κύρος, οικονομικά μέσα και την πολεμική δύναμη της Μάνης, προετοίμασε και στήριξε αποφασιστικά τον Αγώνα. Στις 17 Μαρτίου 1821, στην Αρεόπολη, ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης, δίνοντας το πρώτο οργανωμένο σάλπισμα του ξεσηκωμού στον Μοριά. Στις 23 Μαρτίου 1821, η απελευθέρωση της Καλαμάτας υπό την ηγεσία του δεν αποτέλεσε μόνο στρατιωτική επιτυχία, αλλά και πολιτικό μήνυμα προς την Ευρώπη ότι οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να ανακτήσουν την ελευθερία τους.

Η προσφορά του δεν εξαντλήθηκε στα πεδία των μαχών. Ως Πρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας, εργάστηκε για τη συγκρότηση διοίκησης, τη θέσπιση νόμων και την οργάνωση του Αγώνα σε πολιτική βάση, γνωρίζοντας πως η ελευθερία χρειάζεται και θεσμούς για να στεριώσει. Σε εποχές σκληρών εμφυλίων συγκρούσεων, υπήρξε φωνή σύνεσης και ενότητας, βάζοντας το εθνικό συμφέρον πάνω από προσωπικές ή οικογενειακές φιλοδοξίες.

Το τίμημα της προσφοράς του υπήρξε βαρύ. Το 1833 φυλακίστηκε από την Αντιβασιλεία του Όθωνα, ενώ η οικογένεια Μαυρομιχάλη προσέφερε αίμα, περιουσία και ανθρώπινες ζωές για την ελευθερία της Ελλάδας. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος παρέμεινε μέχρι τέλους ακλόνητος στις αρχές του, πιστός στο όραμα ενός ελεύθερου και αξιοπρεπούς ελληνικού κράτους.

Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης δεν υπήρξε απλώς ιστορικό πρόσωπο υπήρξε παράδειγμα ηγεσίας, ανιδιοτέλειας και εθνικής ευθύνης. Η προσφορά του σφράγισε την πορεία της Επανάστασης και άφησε παρακαταθήκη ήθους για τις επόμενες γενιές.

Αθάνατος!

Αιωνία η μνήμη του!

(αρχείο)