Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν ξεκινά στις 27 Μαρτίου. Στην πραγματικότητα, έχει ήδη ξεκινήσει με μια κίνηση υψηλού συμβολισμού: τη διαγραφή ενός ηγετικού στελέχους. Με αυτή την ενέργεια, ο πρόεδρος του κόμματος, Νίκος Ανδρουλάκης, έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς όλους εκείνους που άμεσα ή έμμεσα υπονομεύουν την πορεία του ΠΑΣΟΚ προς την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Καμία ανοχή σε φωνές διάσπασης.

Ακούστηκε από εξέχοντα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ότι «δεν είναι ώρα να γινόμαστε λιγότεροι, αλλά περισσότεροι, παρά τις όποιες διαφωνίες» ή ότι «με τις διαγραφές και τις απειλές διαγραφών δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα και δεν βελτιώνεται η εικόνα του κόμματος». Εκ πρώτης όψεως, αυτές οι θέσεις φαίνονται λογικές. Όμως, κρύβουν και μια δόση υποκρισίας. Αυτοί που ισχυρίζονται όλα αυτά, έχουν συμβάλει εμπράκτως στην υπονόμευση της ενότητας της παράταξης επειδή δεν έγιναν αρχηγοί και εμφανίζονται τώρα να κατηγορούν τον πρόεδρο ότι δημιουργεί ρήγμα συνοχής με τη διαγραφή ενός βουλευτή. Με τα λόγια τους οι ίδιοι υπονομεύουν τη συνοχή της παράταξης. Ένας που θέλει το ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει δεν θα αντιδρούσε με τέτοια λόγια. Αυτά τα λόγια ταιριάζουν περισσότερο σε φιλόδοξους υποψήφιους αρχηγούς! Για να γίνεις αρχηγός πρέπει να διώξεις τον προηγούμενο!

Προσωπικά, πιστεύω ότι μια διαγραφή από μόνη της δεν διαταράσσει την ενότητα. Η ενότητα δεν είναι απλώς αριθμητικό ζήτημα. Είναι ζήτημα κοινής πορείας, πολιτικής συνέπειας και σεβασμού στις συλλογικές αποφάσεις. Δεν αρκεί να δηλώνει κανείς ότι ανήκει στην παράταξη, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί συνεχώς τις αποφάσεις και δεν αποδέχεται την εκλεγμένη ηγεσία. Όταν ένα στέλεχος διαφωνεί μονίμως με τις συλλογικές αποφάσεις τότε προφανώς  δεν έχει χώρο στην παράταξη ή αντίστροφα η παράταξη δεν τον εκφράζει. 

Αναρωτιέται όμως κανείς αν η διαγραφή θα φουντώσει την εσωτερική αντιπαλότητα κατά τη διάρκεια του συνεδρίου και αν θα εξυπηρετήσει προδιαγεγραμμένα συμφέροντα υποψήφιων αρχηγών. Το γεγονός της διαγραφής θα αποτελέσει αιτία διαμάχης με τον κ. Ανδρουλάκη? Είναι και αυτό μια υπονόμευση? Το κίνημα των υποψήφιων αρχηγών θα αποχωρήσει τώρα ή θα περιμένει πρώτα το εκλογικό αποτέλεσμα? Με τη στάση τους, μήπως οι υποψήφιοι αρχηγοί, εξώθησαν τον διαγραμμένο βουλευτή να εκτεθεί και να βγει από την κούρσα της διαδοχής της αρχηγίας στο μέλλον?  Ή μήπως ετοιμάζεται άλλη παράταξη με σπόρους διαφωνούντων με τον κ. Ανδρουλάκη? Διότι με προβληματίζει η παράδοση της έδρας στον Ν. Αρκαδίας. Είναι αποτέλεσμα απογοήτευσης ή προεόρτιο άλλης μελλοντικής κίνησης? Μήπως τελικά ο πρόεδρος τους πρόλαβε?

Το ΠΑΣΟΚ σήμερα χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια επιφανειακή εικόνα ομοφωνίας. Απαιτείται η διατύπωση σαφών θέσεων που να τις αντιλαμβάνεται ο κάθε πολίτης και αυτή η διατύπωση δεν πρέπει να γίνεται με αυστηρά πολιτικούς όρους. Απλά και κατανοητά! Επιπλέον χρειάζεται ουσιαστική ενότητα γύρω από την πολιτική του κατεύθυνση και την ηγεσία του. Χρειάζεται στρατηγική, γιατί καταντήσαμε σε πολλές περιπτώσεις να κυβερνάνε ιδέες του ΠΑΣΟΚ (μέσω αντιγραφής των θέσεων μας), αλλά όχι γνήσιοι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ ως προς την ιδεολογία! Αυτή η ανάγκη έπρεπε να είχε ξεκαθαριστεί πολύ νωρίτερα.

Γεώργιος Μουζόπουλος

Αναπληρωματικός Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Λακωνίας