Breaking the Script- Έξω από το σενάριο 

Έχεις νιώσει ποτέ ότι παίζεις σε μια σειρά όπου όλοι ακολουθούν ένα προκαθορισμένο σενάριο; Φοράμε τη μάσκα της cool καθημερινότητας, ανεβάζουμε stories, ανταλλάσσουμε reactions και δηλώνουμε «εδώ για σένα». Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς , οι περισσότερες σχέσεις γύρω μας αντέχουν μόνο όσο το σενάριο είναι εύκολο και η πλοκή δεν έχει δράματα.

Η πραγματική φιλία δεν είναι ένα safe place- ασφαλές μέρος  όπου απλώς κρύβεσαι από τον κόσμο. Είναι μια βαθιά ψυχολογική συμμαχία η οποία απαιτεί την πιο ευφυή και ώριμη συναισθηματική στρατηγική αυτήν που διεξάγεται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αποφασίζουν, επιτέλους, να ρίξουν τις ασπίδες τους.

Plot Twist (Ανατροπή της Πλοκής)   ~ Καθρέφτης, Όχι Δωρεάν Ψυχοθεραπεία

Όταν ψάχνουμε φίλους, οι περισσότεροι από εμάς υποσυνείδητα αναζητούμε έναν μόνιμο σύμμαχο για τα παράπονά μας. Θέλουμε κάποιον να μας πει «έχεις απόλυτο δίκιο», ακόμη κι όταν μέσα μας ξέρουμε ότι έχουμε άδικο. Όμως, το να θέλεις να έχεις πάντα δίκιο δεν είναι δύναμη  είναι η άμυνα ενός εγώ που φοβάται να τσαλακωθεί.

Η πραγματική φιλία λειτουργεί αντίστροφα. Είναι ο μόνος καθρέφτης που δεν παραμορφώνει το είδωλό μας για να μας κάνει να νιώσουμε προσωρινά καλά.

«Πραγματικός φίλος δεν είναι αυτός που δικαιολογεί το σκοτάδι σου αλλά αυτός που σου κρατάει τον καθρέφτη για να δεις τις σκιές σου, χωρίς να φοβάσαι ότι θα σε εγκαταλείψει επειδή τις είδε.»   

Σκέψου πόσο λυτρωτικό είναι να έχεις έναν άνθρωπο που δεν θα κρίνει την αδυναμία σου αλλά δεν θα σου επιτρέψει και να κρυφτείς πίσω από αυτήν…!    

Η Διαχείριση του Λάθους ~ Από τις Άμυνες στην Ανάληψη Ευθύνης

Εδώ είναι που η πλοκή περιπλέκεται. Όλες οι σχέσεις θα περάσουν κρίσεις, αλλά ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τα ανθρώπινα λάθη μας είναι αυτός που καθορίζει το βάθος μας. Συχνά, όταν πληγώνουμε άθελά μας κάποιον, η πρώτη μας αυθόρμητη αντίδραση δεν είναι η παραδοχή αλλά ο φόβος. Από ένστικτο αυτοπροστασίας, μπορεί να επιστρατεύσουμε προβολές , να προσπαθήσουμε να υποβαθμίσουμε το γεγονός ή να μετακινήσουμε το βάρος της ευθύνης, κάνοντας τον άλλον να νιώθει υπερβολικός. Είναι μια ασυνείδητη προσπάθεια να αποφύγουμε το δυσβάσταχτο βάρος της δικής μας ενοχής.

Ωστόσο, η ώριμη φιλία αναγνωρίζει αυτές τις άμυνες  αλλά δεν εγκλωβίζεται σε αυτές. Ξέρει ότι μια τυπική «συγγνώμη» που επαναλαμβάνει τα ίδια μοτίβα χωρίς αλλαγή συμπεριφοράς, δεν είναι μεταμέλεια αλλά μια προσωρινή ανακωχή.

«Η συγχώρεση είναι γέφυρα  όχι λευκή επιταγή. Δεν ζητά από τον άλλον να κουβαλήσει το βάρος των δικών μας λαθών αλλά μας προσκαλεί να σταθούμε μαζί πάνω από τις ρωγμές, αναλαμβάνοντας ο καθένας το μερίδιο που του αναλογεί.»

Εκτός κι αν είναι Θέμα Επιβίωσης  ~  Η Παραίτηση από το «Πάνω Χέρι»

Ας είμαστε ρεαλιστές. Η κοινωνία εκεί έξω είναι μια αρένα. Στη δουλειά, στις κοινωνικές συναναστροφές οπουδήποτε  οι άνθρωποι συχνά αναγκάζονται να παίξουν σκληρά παιχνίδια εξουσίας για να μην ποδοπατηθούν. Εκεί έξω, το να δείξεις ότι χρειάζεσαι τον άλλον ή ότι έκανες λάθος θεωρείται αδυναμία. Είναι, σχεδόν, θέμα επιβίωσης να κρατάς τα χαρτιά σου κλειστά και να διεκδικείς το πάνω χέρι.

Όμως, η πραγματική φιλία ξεκινά εκεί ακριβώς που σταματά η ανάγκη για επικράτηση.

Σε μια αυθεντική σχέση, το να προσπαθείς να αποδείξεις ότι είσαι ο «ισχυρός» της υπόθεσης είναι η απόλυτη ήττα. Αν χρειάζεται να μετράς ποιος πήρε τελευταίος τηλέφωνο, ποιος χρωστάει χάρη ή ποιος έχει τον έλεγχο, τότε η σχέση χάνει την ελευθερία της. Η φιλία είναι το μόνο μέρος όπου το να παραδώσεις τα όπλα δεν σε κάνει θύμα αλλά σου επιτρέπει να ανασάνεις.

Εκεί που η Ψυχή Ανασαίνει  ~ Η Ιερότητα της Αποδοχής

Πέρα όμως από τις θεωρίες, τις ψυχολογικές άμυνες και τα λάθη, υπάρχει μια στιγμή που η λογική σταματά και μιλάει μόνο η καρδιά. Είναι εκείνο το βράδυ που νιώθεις ότι ο κόσμος σου καταρρέει που οι λέξεις στερεύουν και το μόνο που σου έχει απομείνει είναι τα δάκρυά σου.

Σε εκείνη ακριβώς τη στιγμή της απόλυτης ευαλωτότητας, ο πραγματικός φίλος δεν θα σου πει «στο είχα πει», ούτε θα προσπαθήσει να σε «διορθώσει». Θα κάτσει δίπλα σου στο πάτωμα , θα μοιραστεί το βάρος της σιωπής σου και θα σε αγκαλιάσει με έναν τρόπο που σου ψιθυρίζει… «Είσαι ασφαλής είμαι εδώ». Είναι η μαγεία του να ξέρεις ότι όσα λάθη κι αν γίνουν, όσες καταιγίδες κι αν έρθουν, υπάρχει μια αγκαλιά στην οποία δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα, παρά μόνο να είσαι ο εαυτός σου.

Kintsugi ~ Η Τέχνη να Ραγίζεις και να ξανακολλάς σωστά

Όταν η επικοινωνία παραμένει αυθεντική, το σπάσιμο μιας σχέσης δεν είναι απαραίτητα το τέλος της. Όταν υπάρχει το θάρρος να κοιτάξουμε την αστοχία στα μάτια, χωρίς δικαιολογίες και να ζητήσουμε μια ειλικρινή συγγνώμη, τότε η σχέση μεταμορφώνεται.

«Οι φθηνές σχέσεις διαλύονται στο πρώτο λάθος . Οι πολύτιμες φιλίες ξέρουν να ραγίζουν, να παραδέχονται τις ρωγμές τους και να ξανακολλάνε με χρυσό επειδή η αλήθεια και των δύο άξιζε το κόστος της επισκευής.»

Όταν καταφέρνεις να ξεπεράσεις μια κρίση με αυτόν τον τρόπο, η σχέση αποκτά μια νέα, άτρωτη διάσταση. Κοιτάζεστε και ξέρετε ότι, αφού αντέξατε την αλήθεια, μπορείτε να αντέξετε τα πάντα. Γιατί, τελικά, η αυθεντική φιλία δεν σε αφήνει στάσιμο. Είναι εκείνη η σπάνια συνθήκη που λειτουργεί ως καταλύτης για να βγει στην επιφάνεια ο καλύτερος εαυτός σου. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός, παρά μόνο μια βαθιά, κοινή ανάγκη, να βλέπεις τον άλλον να εξελίσσεται, να πετυχαίνει και να ανθίζει, ξέροντας ότι η δική του πρόοδος ομορφαίνει και τη δική σου διαδρομή. Προοδεύετε μαζί, όχι ο ένας εις βάρος του άλλου.

Το Δικαίωμα να Μην Είσαι Καλά

Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, κουραστήκαμε να προσποιούμαστε τους άτρωτους. Κουραστήκαμε να πρέπει να εξηγούμε γιατί σήμερα είμαστε σιωπηλοί  γιατί δεν έχουμε ενέργεια ή γιατί μας πείραξε μια κουβέντα. Η πιο βαθιά ανακούφιση της ζωής είναι να έχεις εκείνον τον έναν άνθρωπο που δεν χρειάζεται να του μεταφράσεις τη θλίψη σου. Που δεν θα σε πιέσει να «συνέλθεις» για να μην του χαλάσεις τη διάθεση, ούτε θα νιώσει ότι τον απειλεί η κακή σου μέρα. Είναι ο άνθρωπος που ξέρει τις ρωγμές σου και αντί να τις κρίνει απλώς κάνει χώρο για να χωρέσουν κι αυτές στη συζήτηση. Μετά από μια συνάντηση μαζί του  δεν νιώθεις άδειος/α νιώθεις ότι ελάφρυνες  επειδή μοιράστηκες το βάρος χωρίς να χρειαστεί να απολογηθείς για το γεγονός ότι είσαι άνθρωπος.

Season Finale (Φινάλε της Σεζόν) ~ Μια Εκλεκτική Συμμαχία

Στο τέλος της ημέρας, δεν χρειαζόμαστε ένα τεράστιο cast από κομπάρσους στη ζωή μας. Δεν χρειαζόμαστε εκατοντάδες ψηφιακούς «ακόλουθους» για να νιώσουμε σημαντικοί. Χρειάζονται ελάχιστοι αλλά ικανοί συνοδοιπόροι.

Αν κοιτάξεις γύρω σου και δεις έστω και έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορείς να είσαι ευάλωτος χωρίς τον φόβο της χειραγώγησης  και με τον οποίο μπορείς να διαφωνήσεις χωρίς να καταστραφεί η σχέση σας, τότε κράτα τον σφιχτά. Έχεις βρει την πιο σπάνια, έξυπνη και αληθινή συναισθηματική συμμαχία σε αυτό το χαοτικό reality ~ πραγματικότητα  που λέγεται ζωή.

«Στο μεγάλο reality ή αλλιώς θέατρο  των εφήμερων ρόλων, η πραγματική φιλία είναι η μόνη σκηνή που δεν χρειάζεται cut (κόψιμο στο μοντάζ). Είναι εκεί που σταματάς να υποδύεσαι επειδή κάποιος σε επέλεξε γι' αυτό που πραγματικά είσαι κι όχι για τον ρόλο που σε ανάγκασε η ζωή να παίξεις.»

Αυτές οι γραμμές είναι αφιερωμένες σε όλους εκείνους που μοιράστηκαν μαζί μου ένα κομμάτι της διαδρομής τους καθορίζοντας τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο.

Στους ανθρώπους που βρίσκονται σταθερά δίπλα μου, αποτελώντας το στήριγμα και την έμπνευσή μου. Η παρουσία και η αυθεντική σας αγάπη είναι το πιο πολύτιμο κεφάλαιο της καθημερινότητάς μου.

Αλλά και σε όσους πέρασαν από τη ζωή μου και οι δρόμοι μας  με τον χρόνο πήραν διαφορετική κατεύθυνση. Κάθε συνάντηση, κάθε κοινή αναζήτηση ακόμα και οι στιγμές που οι οπτικές μας γωνίες διέφεραν, υπήρξαν πολύτιμα μαθήματα. Με βοήθησαν να κατανοήσω βαθύτερα τον εαυτό μου, να εξελιχθώ και να εκτιμήσω την ουσία της ανθρώπινης επικοινωνίας . 

Οι πρώτοι μου έμαθαν τι σημαίνει να ανήκεις. Οι δεύτεροι, τι σημαίνει να ωριμάζεις και να εξελίσσεσαι. Σας ευχαριστώ όλους για το κομμάτι του εαυτού σας που μου χαρίσατε  και εύχομαι στον καθένα, τη δική του προσωπική ολοκλήρωση.

Λίλα Κακαλέτρη 

Φιλόλογος με πιστοποιητικό στην Δικαστική ψυχολογία