Κάποτε οι δημοσκοπήσεις όντως κατέγραφαν την κοινή γνώμη αν και καμιά φορά έπεφταν και αυτές έξω. Σήμερα, στην χώρα ετούτη των «θαυμάτων» και της φαιδράς πορτοκαλαίας, αναρωτιέται κανείς αν η πραγματική τους αποστολή είναι να τη διαμορφώνουν!

Με ρυθμό που θυμίζει χρηματιστηριακό δελτίο, νέα ποσοστά εμφανίζονται σχεδόν μέρα παρά μέρα! Δέκατα πάνω, μονάδες κάτω, αναλύσεις επί αναλύσεων, τίτλοι για «κυριαρχία», «κατάρρευση», «ανατροπή». Η πολιτική συζήτηση υποκαθίσταται από έναν ατελείωτο σχολιασμό αριθμών, λες και η δημοκρατία είναι αγώνας στοιχημάτων και όχι σύγκρουση ιδεών!

Κάποτε στο εγγύς και απώτερο παρελθόν η κοινή γνώμη και οι απλοί ψηφοφόροι δέχονταν τηλεφωνική κλήση και καταγραφόταν η προτίμηση τους ! Σήμερα με τόση «προσφορά» δημοσκοπήσεων και Δημοσκόπων γιατί δεν υπάρχουν αυτά τα τηλέφωνα και όλοι αναρωτιούνται πως βγαίνουν τα ευρήματα και τα συμπεράσματα ; Κατ’ εκτίμηση ή κατ’ αποκοπή, ανάλογα με το «μάμαλο» ; Κρίσιμο αλλά υπαρκτό ζητούμενο!!!

Γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν είναι δωρεάν! Οι πραγματικές δημοσκοπήσεις κοστίζουν ακριβά. Κάποιος τις παραγγέλλει, κάποιος τις πληρώνει και κάποιος επιλέγει ποια ευρήματα θα προβληθούν και ποια θα περάσουν στα ψιλά γράμματα! Όταν η πολιτική ατζέντα καθορίζεται από μετρήσεις που χρηματοδοτούνται από κέντρα εξουσίας, οικονομικά ή επικοινωνιακά, η καχυποψία των πολιτών δεν είναι πρόβλημα της δημοκρατίας!

Είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας της!

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι δημοσκοπήσεις απεικονίζουν την κοινωνία ή αν επιχειρούν να την κατευθύνουν! Όταν ένας πολίτης ακούει καθημερινά ποιος «κερδίζει», ποιος «δεν έχει πιθανότητες» και ποιο κόμμα «δεν περνά τον πήχη», η ψήφος του δεν μένει ανεπηρέαστη. Η συνεχής επανάληψη δημιουργεί εντυπώσεις, οι εντυπώσεις δημιουργούν τάσεις και οι τάσεις μετατρέπονται σε πολιτική συμπεριφορά!

Αν οι δημοσκοπήσεις ήταν απλώς εργαλεία μέτρησης, δεν θα καταλάμβαναν τόσο μεγάλο χώρο στη δημόσια ζωή. Η υπερπροβολή τους αποκαλύπτει ότι αποτελούν και εργαλείο επιρροής! Όχι πάντα με ωμό τρόπο, αλλά με τη δύναμη της επανάληψης και της ψυχολογικής πίεσης. Με το μήνυμα ότι «ο νικητής έχει ήδη επιλεγεί» και ότι η κοινωνία οφείλει απλώς να επικυρώσει το αποτέλεσμα!

Η Δημοκρατία, όμως, δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους δημοσκοπικής προπαγάνδας! Η λαϊκή βούληση πρέπει να διαμορφώνεται από την πολιτική κρίση των πολιτών και όχι από τη συνεχή υπενθύμιση του τι υποτίθεται ότι σκέφτονται οι υπόλοιποι.

Γιατί όταν οι μετρήσεις αρχίζουν να καθοδηγούν αυτούς που υποτίθεται ότι μετράει τότε το πρόβλημα δεν είναι στα ποσοστά!

Είναι στην ίδια τη Δημοκρατική διαδικασία!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ