Του Άγη Βερούτη

Οι φόροι της χρεοκοπίας συνεχίζουν ακάθεκτοι.

Η χώρα βγήκε από τα μνημόνια, από την ενισχυμένη εποπτεία, ξαναπήρε επενδυτική βαθμίδα, ξαναβγήκε στις αγορές, ξαναέμαθε να μιλάει στις Βρυξέλλες χωρίς να σκύβει το κεφάλι.

Ένας μόνο έμεινε στη χρεοκοπία: ο φορολογούμενος.

Αυτός συνεχίζει να πληρώνει φόρους που μπήκαν τότε ως έκτακτοι, προσωρινοί, αναγκαστικοί, για να σωθεί η χώρα. Η χώρα σώθηκε. Οι φόροι έμειναν.

Ο ΕΕΤΗΔΕ, το "χαράτσι της ΔΕΗ”, μπήκε για μια διετία. Μετά έγινε ΕΝΦΙΑ των Σαμαροβενιζέλων, του Στουρνάρα και του Καραβίτη. Μετά θα τον καταργούσε ο Τσίπρας. Μετά τον κράτησε. Μετά θα τον καταργούσε ή θα τον μείωνε ουσιαστικά ο Μητσοτάκης. Τελικά μειώθηκε λίγο, αυξήθηκαν οι αντικειμενικές αξίες, και ο φόρος παραμένει εκεί εκτός αν μένεις στην ερημιά.

Στις ακριβές περιοχές, που στοχοποιήθηκαν επί χρεοκοπίας σχεδόν εκδικητικά, ο ΕΝΦΙΑ λειτουργεί σαν ενοίκιο πάνω στην ήδη πληρωμένη και φορολογημένη ακίνητη περιουσία. Αγόρασες σπίτι, πλήρωσες φόρους, συμβόλαια, μεταβιβάσεις, τεκμήρια, εισοδήματα, υλικά, ΦΠΑ, εργασία. Και τώρα πληρώνεις κάθε χρόνο για να σου επιτρέπει το κράτος να μένεις μέσα στο δικό σου σπίτι.

Μην τον συγκρίνουμε εύκολα με φόρους ιδιοκτησίας άλλων χωρών. Εκεί συχνά ο φόρος ιδιοκτησίας περιλαμβάνει και δημοτικές υπηρεσίες. Εδώ τα δημοτικά τέλη χρεώνονται χωριστά, μέσω του λογαριασμού ρεύματος, και μετά γίνεται στους δήμους της αλεπούς ο θάνατος. Πληρώνεις την περιουσία ως ιδιοκτήτης, πληρώνεις τα δημοτικά ως καταναλωτής ρεύματος, και στο τέλος σου εξηγούν ότι η Ελλάδα έχει χαμηλή φορολογία στην ακίνητη περιουσία.

Να πούμε για τα διόδια που αυξήθηκαν και ξέχασαν να κατέβουν; Για τα τέλη κυκλοφορίας και τα τέλη ταξινόμησης που εκτοξεύτηκαν; Για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα (η χαρά του λαθρέμπορα), που μαζί με τον ΦΠΑ πάνω στον ειδικό φόρο (ελληνική ευρεσιτεχνία) εξισώνει τη βενζίνη της Ελλάδας με της Ελβετίας, χωρίς ελβετικούς μισθούς;

Να πούμε για τον ΦΠΑ που ανέβηκε από το 19% στο 24% προσωρινά, δηλαδή αυξήθηκε πάνω από ένα τέταρτο, και ξέχασε να κατέβει όταν τελείωσε η κρίση;

Να πούμε για τους ελεύθερους επαγγελματίες; Επειδή αποδείχθηκε, λέει, ότι ήταν "πονηρούληδες”, βγήκαν να πληρώνουν φόρο από το πρώτο ευρώ επί Σαμαρά. Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια, μπήκαν POS, myDATA, ηλεκτρονικά βιβλία, τραπεζικές διασταυρώσεις, πλαστικό χρήμα παντού. Ο επαγγελματίας δεν μπορεί πια να κρύψει ούτε ευρώ, ιδίως στις περισσότερες δραστηριότητες που περνούν από τράπεζες και κάρτες. Κι όμως συνεχίζουμε να τον φορολογούμε σαν να είμαστε ακόμη στο 2012.

Η σημερινή κυβέρνηση του φόρεσε από πάνω και τεκμήριο €14.000. Αν συνυπολογιστεί ότι πληρώνει φόρο από το πρώτο ευρώ, το τεκμήριο τον φέρνει φορολογικά εκεί που ο μισθωτός φτάνει με εισόδημα περίπου €24.000 μαζί με το αφορολόγητό του.

Να πούμε για τις προκαταβολές φόρου; 55% στα φυσικά πρόσωπα, 80% στα νομικά. Βάζουμε τον μικροεπιχειρηματία ανάγκης στο ίδιο επίπεδο ρευστότητας με τράπεζα. Πλήρωσε για φέτος, πλήρωσε και για του χρόνου, και μετά κάτσε να δεις αν θα σου μείνει κεφάλαιο κίνησης.

Και κάθε φορά που ανοίγει κουβέντα για μείωση φόρων, βγαίνει ο γνωστός ψαλμός: η οικοδομή, τα μαύρα μεροκάματα, οι αποδείξεις, οι υδραυλικοί, οι ηλεκτρολόγοι, οι κηπουροί, οι γιατροί του Κολωνακίου.

Θα πούμε λοιπόν για την οικοδομή που λειτουργεί σαν πλυντήριο και πληρώνει μαύρα μεροκάματα, χωρίς αποδείξεις και χωρίς παραστατικά. Θα πούμε για τους 5.000 υδραυλικούς, τους 8.000 ηλεκτρολόγους και τους 10.000 κηπουρούς που έχει η χώρα, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς σε πολλές περιπτώσεις είναι υπάλληλοι σε δήμους, ΔΕΚΟ και νοσοκομεία, και να ήθελαν δεν θα μπορούσαν να κόψουν απόδειξη.

Γιατί αν έκοβαν, θα έπρεπε να εξηγηθεί πότε εργάζονται στην υπηρεσία τους, πότε κάνουν ιδιωτικά μεροκάματα, ποιος τους καλύπτει και ποιος παριστάνει ότι δεν βλέπει. 

Αλλά αυτό δεν το ακουμπάμε.

Είναι πιο εύκολο να βαφτίζουμε συλλήβδην τον ελεύθερο επαγγελματία φοροφυγά. Να του φοράμε τεκμήριο, φόρο από το πρώτο ευρώ, προκαταβολή φόρου, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές, και μετά να του δείχνουμε τον υδραυλικό που δεν έκοψε απόδειξη επειδή το πρωί ήταν δημοτικός υπάλληλος και το απόγευμα έκανε εγκαταστάσεις.

Θα πούμε και για τους 30 γιατρούς του Κολωνακίου που χρεώνουν €180 την επίσκεψη και πληρώνουν το €14χίλιαρο του τεκμηρίου τους. Αυτοί έγιναν το αιώνιο άλλοθι. Οι τριάντα γιατροί, οι τεχνίτες, η οικοδομή, τα μαύρα μεροκάματα και τα 100 εστιατόρια-μπαρ-μπουζούκια στα νησιά το καλοκαίρι. Με αυτούς εξηγεί το κράτος γιατί πρέπει να στραγγίζει όλους τους υπόλοιπους.

Μόνο που από την άλλη πλευρά, η χώρα που μάζευε €51,4 δισ. από φόρους το 2019, έφτασε στα €71,9 δισ. το 2025, ενώ ο προϋπολογισμός του 2026 προβλέπει φόρους περίπου €73,5 δισ. και συνολικές καθαρές εισπράξεις που πλησιάζουν τα €80 δισ.

Σχεδόν τριάντα δισεκατομμύρια παραπάνω εισπράξεις σε λίγα χρόνια.

Στο σύνολο, μαζί με τις εισφορές, οι εισπράξεις του κράτους ξεπερνούν τα €100 δισ. Με άλλα λόγια, η κρυφή οικονομία σε μεγάλο βαθμό φανερώθηκε, αλλά οι συντελεστές παρέμειναν όσοι ήταν τότε που αρκετοί κρύβονταν. Με την ψηφιοποίηση, το πλαστικό χρήμα, το myDATA, τη μεγέθυνση της οικονομίας και τον πληθωρισμό, το κράτος μαζεύει δεκάδες δισεκατομμύρια παραπάνω. Κράτησε τους φόρους της χρεοκοπίας πάνω σε μια οικονομία που υποτίθεται ότι βγήκε από τη χρεοκοπία.

Τόσο καλά πήγε το unhooding της σκιώδους οικονομίας, που η χώρα, εκτός από αύξηση ΑΕΠ, πέτυχε υπερ-πλεονάσματα. Πολύ παραπάνω από τον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 2,2% που είχε υπογράψει για τη χώρα ο Ταλαντούχος κ. Τσίπρας μέχρι το 2032, σε συμφωνία με τους δανειστές επί χρεοκοπίας και κλεισίματος των τραπεζών.

Μάλιστα, το υπερ-πλεόνασμα των €12,1 δισ. είναι διαθέσιμο για πρόωρη αποπληρωμή χρέους, σε μια οικονομία όπου η ρευστότητα θεωρείται ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ανάμεσα στα φορολογικά μουλάρια, τα μεγάλα έργα πηγαίνουν σε 17 εταιρείες, και το διαθέσιμο μετρητό στην πραγματική αγορά, όπως γνωρίζουν όσοι πληρώνουν μισθούς, προμηθευτές και ΦΠΑ κάθε μήνα, κινείται σε ασφυκτικά χαμηλά επίπεδα, της τάξης λίγων δισεκατομμυρίων, γύρω στα €4 με €6 δισ. το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Καμπανάκι.

Στις οικοδομές, στα 100 εστιατόρια και στους 30 γιατρούς πάνε αυτά.

Ακούω βέβαια ότι στη ΔΕΘ η κυβέρνηση σκοπεύει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, και να μειώσει το φορολογικό άγος του Έλληνα υπηκόου κατά €2 δισ. Δηλαδή να επιστρέψει από την υπερφορολόγηση και το υπερπλεόνασμα των €12,1 δισ. μόλις €2 δισ. Λιγότερο από το ένα έκτο.

Δεν λέμε φυσικά να μειώσει τη σπατάλη το κράτος που υποτίθεται ότι έχει ψηφιοποιηθεί. Απλά να μην παίρνει παραπάνω από τους υπηκόους από όσο έχει υπογράψει ο Ταλαντούχος.

Ελπίζω μόνο να εννοούν πως θα βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη του κράτους και όχι πάλι της κοινωνίας.

Μάλλον κάποιος πρέπει να ξανακάνει τον λογαριασμό της ΔΕΘ, γιατί αν όντως το διακύβευμα (ή διακήδευμα) είναι μόνο €2 δισ., όπως λένε οι κακές γλώσσες, ακούω από πολλούς δεξιόστροφους πέριξ ότι στις εκλογές θα έχουν κράτηση σε σπα.

Κυρίως γιατί τα €2 δισ. δεν τα αντιπαραβάλλουν με το μηδέν, αλλά με τα σχεδόν €30 δισ. λιγότερα που μάζευε ο Ταλαντούχος κύριος Τσίπρας.