Ένας δρόμος που περίμενε χρόνια την αυτονόητη παρέμβαση

Για πολλά χρόνια, ο δρόμος που οδηγεί προς το Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και προς το Μουσικό Σχολείο Σπάρτης είχε μια εικόνα που δύσκολα μπορούσε να δικαιολογηθεί για μια περιοχή με τόσο σημαντικές εκπαιδευτικές υποδομές.

Με τους πιο επιεικείς χαρακτηρισμούς, η κατάσταση του δρόμου ήταν άθλια. Απουσία πεζοδρομίων, προβλήματα από κατολισθήσεις, χόρτα που είχαν πλέον φυτρώσει ακόμη και μέσα στο οδόστρωμα και μια γενικότερη εικόνα εγκατάλειψης συνέθεταν ένα σκηνικό που δεν τιμούσε ούτε την πόλη ούτε τους ανθρώπους που καθημερινά χρησιμοποιούν τον συγκεκριμένο δρόμο.

Και δεν πρόκειται για έναν δρόμο που οδηγεί κάπου «δευτερεύοντος» σημασίας. Οδηγεί σε χώρους εκπαίδευσης, όπου καθημερινά κινούνται μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι.

Η κατάσταση αυτή, όπως φαίνεται και από τις εικόνες πριν και μετά την παρέμβαση, δεν ήταν μια απλή αισθητική παραφωνία. Αφορούσε την ασφάλεια και την καθημερινότητα όλων όσοι χρησιμοποιούν τον δρόμο.

Η παρέμβαση έφερε αποτέλεσμα

Η πρόσφατη παρέμβαση στον δρόμο από τον Δήμο Σπάρτης δείχνει ότι όταν υπάρχει άμεση ανταπόκριση και διάθεση να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, ακόμη και καταστάσεις που έχουν χρονίσει μπορούν να αλλάξουν.

Με ανάρτησή του ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Μουσικού Σχολείου Σπάρτης εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Δήμο Σπάρτης και ιδιαίτερα προς τον Αντιδήμαρχο Δημήτριο Γιαννόπουλο, για την άμεση ανταπόκριση και την παρέμβαση στον δρόμο που οδηγεί προς το Μουσικό Σχολείο.

Οι εικόνες πριν και μετά είναι ίσως ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας.

Από την εικόνα εγκατάλειψης, με χόρτα, φθορές και προβλήματα στο οδόστρωμα, περνάμε σε μια σαφώς πιο αξιοπρεπή και ασφαλή κατάσταση.

Το αυτονόητο πρέπει να γίνεται αυτονόητα

Η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει και κάτι ακόμη ότι οι πολίτες δεν ζητούν πάντα μεγάλα έργα και εντυπωσιακές παρεμβάσεις.

Πολλές φορές ζητούν το αυτονόητο.

Έναν δρόμο ασφαλή.

Έναν δρόμο προσβάσιμο.

Έναν δρόμο που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς να δημιουργεί κινδύνους.

Και ιδιαίτερα όταν μιλάμε για δρόμο που οδηγεί σε σχολικές και πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, η συντήρηση και η ασφάλειά του δεν μπορεί να αποτελεί πολυτέλεια.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση είναι ένα θετικό παράδειγμα. Και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση ότι τα προβλήματα που χρονίζουν δεν πρέπει να περιμένουν για πάντα.

Οι εικόνες πριν και μετά μιλούν από μόνες τους.