Στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λακωνίας και το ΠΥΣΔΕ, η διοικητική αλχημεία συναντά τον νεοφιλελεύθερο ζήλο, και η αδιαφάνεια στη διαχείριση του προσωπικού βαφτίζεται «υπηρεσιακή κανονικότητα», σε μια προσπάθεια διοικητικού εξευτελισμού που ξεπερνά κάθε όριο θεσμικής σοβαρότητας. 

Η πρόσφατη απόφαση της Διευθύντριας Εκπαίδευσης, να αρχειοθετήσει την αίτηση που υπέβαλα στις 14-09-2026 για απόσπαση διευκόλυνσης λόγω αναπηρίας, βασισμένη σε έγγραφη  έκφραση γνώμης του Συμβούλου Εκπαίδευσης Μηχανολόγων για το αν δίναμε να διδάσκω στα εργαστήρια. Δεν γνωρίζω αν έλαβε γνώση των ιατρικών σημειωμάτων, και η  οποία δεν μου κοινοποιήθηκε ουδέποτε για να λάβω γνώση, δεν αποτελεί απλώς μια υπηρεσιακή αυθαιρεσία, αλλά ένα μνημείο υποκρισίας και αχαρακτήριστης συμπεριφοράς απέναντι στους εκπαιδευτικούς και τους υπαλλήλους. Στην πρεμούρα της να υπηρετήσει την αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και να συντηρήσει το ψευδές αφήγημα περί «πλήρους και ομαλής διεξαγωγής των μαθημάτων», η Διοίκηση εφηύρε ξαφνικά «κινητικά προβλήματα» και επικαλέστηκε την «υψηλή επικινδυνότητα» των εργαστηρίων του κλάδου ΠΕ82 Μηχανολόγων.

 Όμως, τα πραγματικά δεδομένα την εκθέτουν ανεπανόρθωτα. Από κανένα απολύτως σημείωμα των θεραπόντων ιατρών μου ή της επίσημης απόφασης του ΚΕΠΑ δεν προκύπτει η παραμικρή αναφορά σε κινητικά προβλήματα ή αδυναμία κινητικής λειτουργίας. Η μόνη σαφής ιατρική οδηγία αφορά αποκλειστικά την αποφυγή έκθεσής μου σε στρεσογόνο, κοπιαστικό και έντονο φωνητικά περιβάλλον και η προστασία μου από πιθανές λοιμώξεις αναπνευστικού λόγω παραμονής μου στις μικρές σχολικές αίθουσες με αρκετούς μαθητές. Αυτή η ιατρική απαίτηση υποστηρίζεται πλήρως από το εβδομαδιαίο μειωμένο διδακτικό μου ωράριο των 5 ωρών (κατανεμημένο σε 2 ημέρες λόγω της συνδικαλιστικής αδείας που δικαιούμαι ως Πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος Λακωνίας της ΑΔΕΔΥ), το οποίο μπορεί να συνδυαστεί απόλυτα με τις 20 αδίδακτες, υπαρκτές ώρες στο Εργαστηριακό Κέντρο σε ισόγειες μεγάλες αίθουσες με το μέγιστο αριθμό μαθητών, αλλά όχι από την ανάθεση θεωρητικών μαθήματων που απαιτούν μεγάλη ανάγκη και πίεση για κάλυψη της ύλης λόγω πανελλαδικής εξέτασης, τράπεζας θεμάτων. 

Η υποκρισία και η τακτική κωλυσιεργίας της Διευθύντριας αποκαλύπτονται σε όλο τους το μεγαλείο όταν αναλογιστεί κανείς τη στάση της κατά την περσινή σχολική χρονιά. Στην απεγνωσμένη προσπάθειά της και  πάλι να μην εμφανιστούν αδίδακτα μαθήματα στις εκθέσεις του Υπουργείου, δεν ενδιαφέρθηκε στο ελάχιστο αν δίδασκα στο πλέον επικίνδυνο εργαστήριο του Τομέα, παρότι γνώριζε πλήρως την κατάσταση της υγείας μου. Φέτος, «θυμήθηκε» όψιμα την προστασία της υγείας μου, εφευρίσκοντας προσχήματα για να αρνηθεί την ικανοποίηση της αίτησής μου. 

Από την 1η Σεπτεμβρίου, με προφορική μόνον εντολή προς τη Διεύθυνση του σχολείου, μας ανατέθηκε αποκλειστικά το θεωρητικό μέρος των μεικτών μαθημάτων, αποκλείοντάς μας από τη διδασκαλία του εργαστηριακού σκέλους, βάσει μιας εσφαλμένης ερμηνείας του νόμου, χωρίς κανένα νομικό έρεισμα. 

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι τα δύο τελευταία χρόνια το Υπουργείο να μην καλύπτει με αναπληρωτές τις απαραίτητες ώρες δεύτερου καθηγητή στα εργαστήρια του Τομέα για τμήματα άνω των 12 μαθητών, παραβιάζοντας ευθέως όσα ο νόμος ρητά ορίζει για την ασφάλεια των εργαστηριακών χώρων και να μην μπορούν να ολοκληρωθούν πλήρως οι απαιτούμενες από το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών ασκήσεις.

 Η Διοίκηση οφείλει επιτέλους να αντιληφθεί ότι η διευκόλυνση της εργασίας των ΑμεΑ δεν αποτελεί πολυτέλεια, χάρη ή πεδίο άσκησης μικροπολιτικής, αλλά αδιαπραγμάτευτη συνταγματική και νομική υποχρέωση. Το στοιχειώδες θεσμικό πλαίσιο —από το άρθρο 21 του Συντάγματος και τον Νόμο 4488/2017 για την υποχρέωση παροχής «εύλογων προσαρμογών» στο χώρο εργασίας, έως τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, επιτάσσει την άρση των εμποδίων και την έμπρακτη στήριξη των εργαζομένων, όχι τη δημιουργία προσχηματικών κωλυμάτων.

Δηλώνω κατηγορηματικά ότι η αυθαιρεσία, η αδιαφάνεια στη διαχείριση του προσωπικού και ο εμπαιγμός των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών με αναπηρία δεν θα γίνουν ανεκτά, και απαιτώ την άμεση επανεξέταση και ικανοποίηση της αίτησής μου σύμφωνα με τη νομιμότητα και τα πραγματικά στοιχεία.

Καλώ την ΟΛΜΕ και την ΑΔΕΔΥ να παρεμβεί και να σταματήσει αυτές τις παράνομες αποφάσεις.

Παναγιώτης Κουμουνδούρος
Μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Λακωνίας

Πρόεδρος Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ Λακωνίας

Εκπαιδευτικός ΠΕ82 Μηχανολόγων