Στους 300.000 τόνους θα μπορούσε να φτάσει η ελληνική παραγωγή ελαιολάδου την περίοδο 2026/27, χωρίς όμως η αναμενόμενη ανάκαμψη να συνοδεύεται μέχρι στιγμής από αντίστοιχη βελτίωση στις τιμές. Τα αποθέματα της προηγούμενης σοδειάς και το περιορισμένο αγοραστικό ενδιαφέρον διατηρούν την πίεση στην αγορά, ενώ το υψηλό κόστος επιβαρύνει το εισόδημα των ελαιοπαραγωγών.
Εφόσον επιβεβαιωθεί η εκτίμηση, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη παραγωγή από την περίοδο 2022/23, όταν η χώρα είχε ξεπεράσει τους 330.000 τόνους. Μετά την απογοητευτική προηγούμενη χρονιά, οι προσδοκίες στηρίζονται κυρίως στην Πελοπόννησο και την Κρήτη.
Στη Μεσσηνία, η παραγωγή ενδέχεται να υπερβεί τους 60.000 τόνους. Στην Κρήτη, οι ευνοϊκότερες καιρικές συνθήκες και οι επαρκείς βροχοπτώσεις δημιουργούν προϋποθέσεις για περίπου διπλάσια παραγωγή σε σχέση με τους 40.000 τόνους της προηγούμενης περιόδου.
Η εικόνα στις τιμές, ωστόσο, παραμένει συγκρατημένη. Σε ορισμένες περιοχές, ποσότητες από την περσινή συγκομιδή πωλούνται περίπου στα 3,40 ευρώ το λίτρο, ενώ για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο της νέας σοδειάς οι εκτιμήσεις τοποθετούν τις τιμές κοντά στα 4 ευρώ το λίτρο.
Σύμφωνα με παραγωγούς που μίλησαν στο Agrocapital, κάτω από τα 5 ευρώ το λίτρο η κερδοφορία περιορίζεται αισθητά. Η συγκομιδή, τα λιπάσματα, η άρδευση και η ενέργεια διαμορφώνουν έναν υψηλό λογαριασμό, τον οποίο οι σημερινές τιμές δυσκολεύονται να καλύψουν με ικανοποιητικό περιθώριο κέρδους.
Παράλληλα, στην αγορά παραμένουν σημαντικά αποθέματα, ενώ η ζήτηση από εμπόρους και μεγάλες επιχειρήσεις τυποποίησης εξακολουθεί να είναι περιορισμένη. Έτσι, η νέα παραγωγή αναμένεται να διατεθεί σε ένα περιβάλλον ήδη αυξημένης προσφοράς.
Καθοριστική για την πορεία των τιμών θα είναι η συγκομιδή στην Ισπανία, τη μεγαλύτερη παραγωγό ελαιολάδου παγκοσμίως. Μια μεγάλη ισπανική σοδειά θα μπορούσε να εντείνει την πίεση στην ελληνική αγορά και να περιορίσει τη ζήτηση από το εξωτερικό για το ελαιόλαδο της νέας περιόδου.
