Η κοινότητα Αμυκλών του Δήμου Σπάρτης διοργανώνει εκδήλωση για τα 200 χρόνια από την Μάχη του Μαχμούτ Μπέη σε συνεργασία με τις Ενορίες και τον Σύλλογο Ιστορικής Αναβίωσης Σπάρτης ,τον Λαογραφικό Χορευτικό Σύλλογο Σπάρτης , τον Σύλλογο Κυριών Αμυκλών και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βαφειού - Ριζάς και με την στήριξη του Δήμου Σπάρτης.

Το καλοκαίρι του 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς είχε καταλάβει μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου και προωθήθηκε στη Λακωνία.

Στόχος του ήταν να υποτάξει την περιοχή της Σπάρτης και να κάμψει την ελληνική αντίσταση.

Μετά την κατάληψη και λεηλασία του Μυστρά, οι κάτοικοι κατέφυγαν στα ορεινά του Ταϋγέτου, ενώ οι Έλληνες οπλαρχηγοί οργάνωσαν άμυνα στα χωριά και στα οχυρά της περιοχής.

Σύμφωνα με τις τοπικές ιστορικές πηγές, σημαντικό σημείο αντίστασης αποτέλεσε ο «Πύργος του Μαχμούτμπεη» (Machmoutbei Tower) κοντά στις Αμύκλες.

Μικρή ομάδα περίπου 30 Ελλήνων εθελοντών, με επικεφαλής τον ιερέα Παναγιώτη Ρούσσο και τον καπετάνιο Γιαννάκη Θεοφυλάκο, οχυρώθηκε στον πύργο με τρόφιμα και πολεμοφόδια.

Όταν οι δυνάμεις του Ιμπραήμ πλησίασαν, οι αμυνόμενοι άνοιξαν πυρ και απέκρουσαν τις πρώτες επιθέσεις.

Η αντίστασή τους υπήρξε ιδιαίτερα σθεναρή παρά τη μεγάλη αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων.

Παράλληλα, ελληνικά σώματα υπό Λάκωνες οπλαρχηγούς έδιναν μάχες και αψιμαχίες στην ευρύτερη περιοχή του Ευρώτα και του Ταϋγέτου, παρενοχλώντας συνεχώς τις αιγυπτιακές δυνάμεις.

Η σύγκρουση δεν ήταν από τις μεγαλύτερες του Αγώνα, όμως έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Λακωνία επειδή:

• έδειξε ότι ακόμη και μικρές ελληνικές δυνάμεις μπορούσαν να αντισταθούν στον τακτικό στρατό του Ιμπραήμ,
• καθυστέρησε και δυσχέρανε τις επιχειρήσεις του στη λακωνική ενδοχώρα,
• ενίσχυσε το ηθικό των κατοίκων που είχαν υποστεί καταστροφές και λεηλασίες,
• αποτέλεσε μέρος της γενικότερης αντίστασης που κορυφώθηκε με επιτυχίες όπως η Μάχη του Πολυαράβου, η οποία απέτρεψε οριστικά την υποταγή της Μάνης.