Όταν η κριτική γίνεται εμμονή
Γράφει ο Λάμπρος Λαμπρόπουλος
Τι πραγματικά συμβαίνει όταν οι ίδιοι άνθρωποι κατηγορούν ξανά και ξανά έναν Δήμαρχο;
Η κριτική στην Αυτοδιοίκηση δεν είναι μόνο δικαίωμα.
Είναι απαραίτητη.
Ένας Δήμαρχος, μια δημοτική αρχή, οφείλουν να κρίνονται για τις αποφάσεις, τα έργα, τις παραλείψεις και τα αποτελέσματά τους.
Όμως υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την πολιτική κριτική από την εμμονική επίθεση.
Και κάπου εκεί γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα:
Όταν οι ίδιοι άνθρωποι, με τα ίδια επιχειρήματα και την ίδια ένταση, κατηγορούν διαρκώς έναν Δήμαρχο που εκλέγεται για περισσότερα από 25 χρόνια, μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο Δήμαρχος;
Ένας άνθρωπος δεν παραμένει επί ένα τέταρτο του αιώνα και πλέον στην κορυφή ενός Δήμου επειδή κάποιος τον… διόρισε.
Οι Δήμαρχοι εκλέγονται από τους πολίτες.
Η δημοκρατική νομιμοποίηση ανανεώνεται μέσα από τις εκλογές.
Και αυτό σημαίνει ότι, ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με έναν Δήμαρχο, η κάλπη είναι αυτή που δίνει την τελική απάντηση.
Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι ένας πολυετής Δήμαρχος είναι υπεράνω κριτικής. Κάθε άλλο.
Όσο περισσότερα χρόνια διοικεί κάποιος, τόσο μεγαλύτερη είναι η ευθύνη του και τόσο αυστηρότερος πρέπει να είναι ο δημόσιος έλεγχος.
Αλλά άλλο πράγμα ο έλεγχος και άλλο η μόνιμη καταγγελία.
Άλλο η τεκμηριωμένη αντιπολίτευση και άλλο η προσπάθεια να δημιουργείται καθημερινά η εικόνα ότι «όλα είναι λάθος».
Άλλο η πολιτική διαφωνία και άλλο η προσωπική εμμονή.
Γιατί όταν η κριτική δεν συνοδεύεται από προτάσεις, όταν δεν αναγνωρίζει ποτέ τίποτα θετικό και όταν καταλήγει πάντοτε στο ίδιο συμπέρασμα, τότε ο πολίτης δικαιούται να αναρωτηθεί:
Μιλάμε πράγματι για το καλό του Δήμου ή για μια προσωπική πολιτική αντιπαράθεση;
Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται αντιπολίτευση.
Χρειάζεται πολίτες που απαιτούν απαντήσεις.
Χρειάζεται όμως και μέτρο.
Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν αποφασίζουν οι αναρτήσεις, οι καταγγελίες και οι φωνές.
Αποφασίζουν οι πολίτες.
Και όταν ένας Δήμαρχος εκλέγεται ξανά και ξανά για περισσότερα από 25 χρόνια, μπορεί κάποιος να αμφισβητεί τις πολιτικές του, να διαφωνεί με τις επιλογές του και να ζητά την αλλαγή.
Δεν μπορεί όμως να αγνοεί ένα απλό γεγονός:
Η κοινωνία έχει μιλήσει πολλές φορές.
Αν κάποιοι θεωρούν ότι ο Δήμαρχος απέτυχε, υπάρχει ο πιο καθαρός και δημοκρατικός δρόμος:
Να πείσουν τους πολίτες.
Πως όμως ...
Με επιχειρήματα. Με πρόγραμμα. Με προτάσεις. Με διαφορετική πολιτική πρόταση.
Γιατί η συνεχής επίθεση μπορεί να κάνει θόρυβο.
Η κάλπη, όμως, κάνει κάτι πολύ πιο σημαντικό... δίνει απάντηση.
